ReadyPlanet.com
dot
dot
dot
bulletMy History | ประวัติส้มไดอารี่
bulletGuestbook | ทักทายส้ม
dot
dot
bullet☼ Samui ☼ เดินทางไปสมุย
bullet☼ Samui ☼ ล่องเรือชมเกาะ
bulletครั้งหนึ่งที่ ธรรมกาญจนา
dot
dot
bulletJapan Trip 1 ตอน เดินทางวันแรก
bulletJapan Trip 2 มาทำความรู้จัก “ดินแดนอาทิตย์อุทัย” กันค่ะ
bulletJapan Trip 3 ตอน เที่ยวเกียวโต (1/2)
dot
dot
bulletScotland ตอน เริ่มเดินทาง
bulletStonehaven ปราสาทงามริมเล
bulletซื้อของเข้าบ้านที่ IKEA
dot
dot
bulletศิริวรรณ หอยทอด ม๊ะ? จัดไป!
dot
dot
bulletComing soon


Somdiary Online Fan Page
Follow my instagram ja :)
Somdiary Online Channel


คุณลอง “วิปัสสนา” รึยัง? article


 

เรื่องโดย : ส้ม-ไดอารี่
ภาพโดย : ส้ม-ไดอารี่ และ OKnation.net ตอน พาชมศูนย์วิปัสสนา ธรรมกาญจนา อ.สังขละบุรี จ.กาญจนบุรี
ระหว่างวันที่ 9 - 20 ธันวาคม 2552
สถานที่ : ศูนย์วิปัสสนา กรรมฐาน ธรรมกาญจนา

 หากส้มต้องถามตัวเองว่า คุณรู้จักชีวิตดีพอหรือไม่ คุณมีประสบการณ์ในชีวิตมากพอหรือไม่ คุณรู้จักความสงบดีพอหรือไม่ ส้มมีคำตอบให้ตัวเองในอดีตอย่างยะโส และโอหังว่า “ก็รู้อยู่นะ” แต่ส้มก็ไม่แน่ใจว่า ตัวส้มเองจะพอสนับสนุนตัวเองให้เจอคำตอบที่ใช่ไหวหรือเปล่า นั่นก็คือส้มอาจจะไม่เจออะไรที่ใช่เลยก็ได้ โฮะๆๆ คงงงกับประโยคซับซ้อนของส้มนานาสินะ ไม่หรอกค่ะ อดีต ส้มเป็นคนยังไง ปัจจุบันส้มก็เป็นคนอย่างนั้น เพียงแต่ดีขึ้นตามลำดับ ที่ดีขึ้นก็คือ สภาพจิตใจนะคะ ที่ดีขึ้น อาจจะบอกยากว่า แล้วแต่ก่อนเรารู้จิตใจดีแค่ไหน ส้มไม่รู้นะ ส้มว่าส้มเป็นคนรู้จักตัวเอง แต่พอได้มาเจอ วิปัสสนา กรรมฐาน ส้มลืมไปเลยว่าตัวเองรู้จักตัวเองแง่ไหนบ้าง เพราะวิปัสสนา คือคำตอบ ของทุกสิ่งที่ส้มรอคอย  

10 วันที่การสนทนากับคนอื่นเป็นสิ่งต้องห้าม แน่นอนอยู่แล้ว ส้มไม่มีโอกาสได้ทำความรู้จักคนทุกคนที่มาวิปัสสนาที่ ศูนย์วิปัสสนาสาขา ธรรมกาญจนา ในจังหวัดกาญจนบุรี ในการสอนของท่านอาจารย์ SN. Goenka หลังจากที่ได้ครุ่นคิดต่างๆนาๆช่วงก่อนที่จะตัดสินใจมาที่นี่ ส้มก็ได้ประสบกับปัญหาวุ่นวายทางใจมากมายนัก ตลอดอายุ 20 กว่าปี ตั้งแต่เกิดมา ยิ่งโตขึ้น โตขึ้น ยิ่งรู้จักคนมากขึ้น ยิ่งได้อยู่คนเดียวที่เมืองนอก ยิ่งได้ลองผิดลองถูก ยิ่งทำให้เรากลายเป็นคนมีกิเลศมากขึ้น มีทุกขเวทนามากขึ้น จนไม่สามารถที่จะหาความสุขให้ตัวเอง ชีวิตในเมืองใหญ่ไม่ว่าจะบ้านเรา หรือต่างเมือง เราก็หลีกหนีคำว่า ทุกข์” ไม่พ้นจริงๆค่ะ มนุษย์เราอยู่กับคำนี้มานาน จนลืมไปว่าในทุกๆวัน ทุกข์วิ่งวนอยู่รอบตัวเรา ในทุกเวลา ชั่วโมง นาที และ วินาที เพียงแต่เราปรับความทุกข์ทั้งหลายให้เป็นความเคยชิน จนเราชินชา นอกซะจากอะไรที่จะมาสะกิดใจเราให้หนักมาก นั่นแหละเราถึงจะสำเหนียกรู้ได้ว่า เรากำลังทุกข์นะ และน้ำตาเรากำลังร่วงนะ จริงๆเราก็ลืมไปเลยว่า แค่เราพูดอะไรออกมา ซึ่งก็ไม่รู้ว่าพูดอะไรบ้าง หากลองสังเกตจะรู้ว่า เราก็กำลังมีทุกข์แล้วล่ะ
 
หากส้มต้องถามตัวเองว่า คุณรู้จักชีวิตดีพอหรือไม่ คุณมีประสบการณ์ในชีวิตมากพอหรือไม่ คุณรู้จักความสงบดีพอหรือไม่ ส้มมีคำตอบให้ตัวเองในอดีตอย่างยะโส และโอหังว่า “ก็รู้อยู่นะ” แต่ส้มก็ไม่แน่ใจว่า ตัวส้มเองจะพอสนับสนุนตัวเองให้เจอคำตอบที่ใช่ไหวหรือเปล่า นั่นก็คือส้มอาจจะไม่เจออะไรที่ใช่เลยก็ได้ โฮะๆๆ คงงงกับประโยคซับซ้อนของส้มนานาสินะ ไม่หรอกค่ะ อดีต ส้มเป็นคนยังไง ปัจจุบันส้มก็เป็นคนอย่างนั้น เพียงแต่ดีขึ้นตามลำดับ ที่ดีขึ้นก็คือ สภาพจิตใจนะคะ ที่ดีขึ้น อาจจะบอกยากว่า แล้วแต่ก่อนเรารู้จิตใจดีแค่ไหน ส้มไม่รู้นะ ส้มว่าส้มเป็นคนรู้จักตัวเอง แต่พอได้มาเจอ วิปัสสนา กรรมฐาน ส้มลืมไปเลยว่าตัวเองรู้จักตัวเองแง่ไหนบ้าง เพราะวิปัสสนา คือคำตอบ ของทุกสิ่งที่ส้มรอคอย
 
10 วันที่การสนทนากับคนอื่นเป็นสิ่งต้องห้าม แน่นอนอยู่แล้ว ส้มไม่มีโอกาสได้ทำความรู้จักคนทุกคนที่มาวิปัสสนาที่ ศูนย์วิปัสสนาสาขา ธรรมกาญจนา ในจังหวัดกาญจนบุรี ในการสอนของท่านอาจารย์ SN. Goenka หลังจากที่ได้ครุ่นคิดต่างๆนาๆช่วงก่อนที่จะตัดสินใจมาที่นี่ ส้มก็ได้ประสบกับปัญหาวุ่นวายทางใจมากมายนัก ตลอดอายุ 20 กว่าปี ตั้งแต่เกิดมา ยิ่งโตขึ้น โตขึ้น ยิ่งรู้จักคนมากขึ้น ยิ่งได้อยู่คนเดียวที่เมืองนอก ยิ่งได้ลองผิดลองถูก ยิ่งทำให้เรากลายเป็นคนมีกิเลศมากขึ้น มีทุกขเวทนามากขึ้น จนไม่สามารถที่จะหาความสุขให้ตัวเอง ชีวิตในเมืองใหญ่ไม่ว่าจะบ้านเรา หรือต่างเมือง เราก็หลีกหนีคำว่า ทุกข์” ไม่พ้นจริงๆค่ะ มนุษย์เราอยู่กับคำนี้มานาน จนลืมไปว่าในทุกๆวัน ทุกข์วิ่งวนอยู่รอบตัวเรา ในทุกเวลา ชั่วโมง นาที และ วินาที เพียงแต่เราปรับความทุกข์ทั้งหลายให้เป็นความเคยชิน จนเราชินชา นอกซะจากอะไรที่จะมาสะกิดใจเราให้หนักมาก นั่นแหละเราถึงจะสำเหนียกรู้ได้ว่า เรากำลังทุกข์นะ และน้ำตาเรากำลังร่วงนะ จริงๆเราก็ลืมไปเลยว่า แค่เราพูดอะไรออกมา ซึ่งก็ไม่รู้ว่าพูดอะไรบ้าง หากลองสังเกตจะรู้ว่า เราก็กำลังมีทุกข์แล้วล่ะ
 
3 วันแรกไม่เท่าไหร่ ไม่ทรมานมากนัก โอเค ที่นี่ไม่มีอะไรต้องกังวล อาหารการกิน การอยู่ การนอน สบายมาก ค่อนข้างจะดี ไม่ถึงกับดีเลิศ แต่เทียบกับที่เคยได้ยินมาจากที่อื่นๆ ที่นี่อาจจะดีกว่าที่มีห้องน้ำในห้องนอนเลย และห้องก็ส่วนตัว สาเหตุที่เขาอำนวยความสะดวกให้เราซะมากมาย เนื่องจาก ไม่อยากให้การปฏิบัติเกิดการสะดุด เพราะการวิปัสสนา อาศัยแรงผลักดันจากจิตใจเรามากมาย เพื่อที่จะเข็นกันไปสู่ชัยชนะ ส้มเปรียบเทียบว่า มันเหมือนกับการ แอบย่องหนีออกจากห้องที่มีเจ้าตัว กิเลศ เป็นผู้คุม ส่วนเราแทนที่จะเป็นนายกิเลศ กลับถูกกิเลศเทียบปรับเป็นนายเราเฉยเลย หากกิเลศตื่นเมื่อใดละก็ ความซวยจะบังเกิด การนั่งสมาธิ จะไม่ราบเรียบ มีมารผจญให้วอกแวก ให้คิดซุกซนไปที่อื่น บางคนก็เพลิดเพลินจากการจินตนาการของเรา แต่นั่นแหละ เหมือนเราหลับใหลอยู่อย่างในหนังเรื่อง The Matrix  ผู้สร้างหนังเรื่องนี้ แลดูเหมือนเข้าใจกฎที่เป็นธรรมชาติเพราะ มีเสี้ยวนึงที่เข้าถึงแก่นของธรรมะ ในเรื่องของกิเลศได้ดี พอคนตื่นออกมาจากโลกในฝัน และมาเจอโลกแห่งความเป็นจริง กลับรับไม่ได้ และยินดีหักหลังคนพวกเดียวกัน เพียงเพื่อได้กลับไปลิ้มลองรสชาติเดิมๆที่ตัวเองใฝ่ฝัน นั่นเพราะกิเลศมันครอบงำจนลืมหูลืมตาไม่ขึ้น บางทีเราต้องตบหน้าคนนั้นหนักๆ เพื่อให้ตื่นจากความฝันที่มันโหดร้ายต่อสภาพจิตใจคนเราจริงๆ

 

การกำหนดลมหายใจ สังเกตลมหายใจตัวเอง โดยไม่ต้องพูดในใจว่า “หายใจเข้า หายใจออก” มันยากสำหรับส้มจริงๆ เพราะส้มพูดในใจตลอดว่า หายใจเข้า และรู้ตัวเองว่ากำลังถอนหายใจออก และก็พูดในใจไปด้วย โอโห การสังเกตลมหายใจ โดยพึงรู้ตัวอยู่เสมอว่ากำลังหายใจอยู่น่ะ เป็นอะไรที่ง่ายมากหากฟังลอยๆ แต่ลองสังเกตดีๆ หลายคนก็ทำได้บ้าง ไม่ได้บ้าง เพราะยังติดกับคำว่า “หายใจเข้า หายใจออก” จนจิตเรามันไปเกาะกับคำพูด มากกว่าการสังเกต บางทีมันทำให้ส้มวิเคราะห์ออกมาได้ว่า มันเหมือนเราสะกดจิตใจเราให้อยู่นิ่งด้วยการหาที่ยึดติด เพราะมันง่ายกว่า การสังเกตลมหายใจเบาๆของเรา เพราะมันแทบไม่รู้จักเลยว่ากำลังหายใจเข้า หรือหายใจออก

 วันที่ 4 คือ การนั่ง วิปัสสนา จริงๆแล้วการหายใจก็มีส่วนช่วยให้จิตนิ่งขึ้น เพื่อให้การวิปัสสนากรรมฐานนั้นเป็นไปอย่างราบรื่น หากเรายังคงรักษากฏของทางศูนย์ ด้วยการไม่พูดกับใคร ไม่สัมผัสร่างกายใคร ไม่ใช้ภาษาร่างกายกับใคร ที่เรารู้จัก หรือไม่อยากรู้ว่าเพื่อนเรา หรือคนที่มาทำอะไร เป็นอะไร นอนหลับมั้ย มันก็จะยิ่งทำให้การดำเนินการของเรานั้น เริ่มเข้าสู่สมาธิ การวิปัสสนา ใครว่ายาก ใครว่าต้องเป็นคนเคยฝึกมาก่อน จริงๆแล้วคนทุกคนสามารถทำได้ สามารถปฏิบัติได้ที่บ้าน หรือที่ไหนๆก็ได้ หากทำบ่อยๆ จิตนิ่งขึ้นก็เกิดสมาธิ มีสมาธิ ก็ทำให้เราเกิดปัญญา ในการทำอะไรก็ตาม เราก็จะรู้ตัวอยู่เสมอ ไม่ปล่อยให้การกระทำมันไปก่อนที่จิตจะตื่น หรือสำนึกได้ เพราะคนเราที่ทำผิดอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ก็เพราะจิตใต้สำนึกของเรามันหลับ หรืออีกนัยหนึ่ง มันถูกกิเลศที่เพิ่มพูนมาครอบงำ กิเลศที่ว่าแต่ก่อนเป็นแค่ผู้อาศัย แต่ทำตัวเนียนไป นานวันกลับทำตัวเป็นเจ้าของที่อยู่ซะเอง จิตพวกนี้เรียกจิตไร้สำนึก แต่จิตใต้สำนึกของเราควรที่จะตื่นและมารับรู้ด้วยว่า เรากำลังพูดทำร้ายใคร กำลังลงมือทำร้ายใคร หรือกำลังคิดทำร้ายใคร หรือเปล่า แม้กระทั่งคิดที่จะทำร้ายตัวเราเองนั่นแหละ สติควรจะรีบมาก่อนตำรวจ
 
 
วันที่ 5 คือวัน D-Day ส้มนอนไม่หลับ จิตตื่นจากการทำสมาธิ แต่การดูแลจิตตัวเองให้หลับลงได้ มันไม่ได้ยากหรือง่าย มันอยู่ที่การทำความเข้าใจกับมัน เราค่อยๆหลับตาลง นอนอย่างมีสติตื่นอยู่ตลอดเวลา นี่แหละคือความท้าทาย เพราะการนอนจริงๆของคนเรา 2-3 ชั่วโมงก็อิ่มแล้ว เพราะเป็นช่วงเวลาที่เราหลับลึก ลองสังเกตคนนอนลึกอย่างมีสติรู้ตัวว่านอนอยู่ เขาตื่นมาก็จะรู้สึกสดชื่นมากๆ แต่บางคนที่นอน 7-10 ชั่วโมงในแต่ละวัน อาจจะพบเจอกับความอ่อนล้า เพลียมากกว่าซะอีก แต่ส้มก็คิดอย่างนั้นนะ อยากนอนเยอะๆ เพราะจะได้ปฏิบัติต่อไปในอีกวันอย่างเป็นสุข แต่อาจารย์ท่านสอนว่า การคิดแบบนี้ เรากำลังเกิดโทสะ ที่ว่า "ทำไมฉันนอนไม่ได้ ทำไมฉันนอนไม่หลับ" มาปฏิบัติถึง 10 วันทั้งที ต้องมีสักวันที่เราจะต้องรู้จักว่าอะไรคือความรู้สึกละเอียอด เบา สบาย
 
วันที่ 6-10 คือช่วงเวลาที่ต้องต่อสู้กับตัวเอง ความท้อแท้ ความอ่อนแอ ความเหนื่อยล้า มันเข้ามามากมาย บางช่วงเวลาก็นับถอยหลังอยากให้ถึงวันสุดท้ายเร็วๆ คนเราบางทีอาจจะต้องมีสองใจนะที่ช่วยกันคิด เพื่อให้การตัดสินใจไม่พลาด เพราะหากใจนึงเริ่มท้อ นับถอยหลัง แต่อีกใจยังยืนยันที่จะอยู่ต่อ เพื่อให้กำลังใจอีกใจ และสู้ต่อเพื่อเป้าหมายสำหรับการมา เราต้องคิดให้ได้ว่า การมามันต้องเปิดประโยชน์ ไม่ว่าประโยชน์นั้นจะมาสายในวันที่ 8 หรือวันที่ 9 หรือวันที่ 10 ก็ตาม คนเราไม่สามารถบังคับตัวเองให้เป็นเหมือนคนอื่น แกร่งเหมือนกันได้ แต่เราต้องฝึกความอดทน มีขันติ ต้องพยายามสำรวจ เวทนา สังขาร ในร่างกายของเรา สำรวจและตรวจสอบความละเอียดที่เกิดขึ้น พยายามตั้งมั่นว่าต้องผ่านพ้นไปให้ได้ ความเจ็บปวดทั้งหลาย ต้องเป็นเพียงแค่ลมผ่าน หากเราเจ็บ เมื่อย ล้า ชา เราก็มีความอยากที่จะเปลี่ยนท่านั่งทันที แต่เราต้องอดทน และตั้งสมาธิเพื่อลืมความเจ็บนั้นได้ ต้องคิดให้ได้ว่า ทีเรานั่งขัดสมาธิบนพื้น นั่งดูทีวีที่บ้าน นั่งดูตอนที่หนังมาอย่างเมามัน non stop และไม่มีโฆษณาขั้นให้ขัดใจ เรายังนั่งจนจบได้ โดยไม่รู้สึกเจ็บปวดที่ขา ไม่รู้สึกชาอะไรเลย นั่งท่าไหนก็ท่านั้น จนคนที่บ้านบอกว่า มีสมาธิมากๆกับการดูทีวี นั่นสิ เวลาเราจดจ่ออยู่กับสิ่งใด นั่นคือต้นแบบในการทำวิปัสสนา เพียงแต่เปลี่ยนจาก DVD มาเป็น การสังเกตร่างกายตัวเราเองอย่างใจจดใจจ่อ อย่างรู้จัก
 
และวันที่ 10 มันก็ย่อมมาถึงนั่นแหละ คราวนี้จากที่อดพูดมานาน อาจารย์ก็ปล่อยให้พูดได้ตอนหลังอาหารเช้า คราวนี้ความรู้สึกดีๆ มันพลั่งพรูออกมามากมาย คนนับสิบที่ไม่รู้จักกัน เราก็สอบถามเขาอย่างไม่ขัดเขินเลยว่า “รู้สึกมั้ย” และโชคดีอย่างมากที่ไม่ได้ถามเขา ขณะที่เรากำลังปฏิบัติ เพราะเขาตอบส้มหลายแบบเช่น “รู้สึกเบาๆ” บ้างก็บอก “รู้สึกหนักๆ” บ้างก็บอก “รู้สึกซ่าๆ ชา” เพราะคำพูดเหล่านี้ จะทำให้การนั่งวิปัสสนาในชั่วโมงต่อไป เริ่มสั่นคลอน เพราะเราจะอยากรู้สึกเหมือนพวกเขาบ้าง และนั่นแหละ ที่ทำให้เราไม่เกิดความก้าวหน้า และกิเลศ มันก็ไม่ถูกกำจัดออกไปทีละส่วน ทีละส่วน
 
อาจารย์สอนว่า กิเลศจะไม่ถูกกำจัดไปหมดทันทีหรอก มันอีกยาวไกล แต่เหมือนกับเราเอากิเลศ หรือเชื้อไวรัสที่ร้ายแรงออกไปบ้าง ด้วยการทำ Mind Detoxification การทำดีท๊อกซ์ ล้างมลทินในใจเราออกไปทีละนิด ทีละหน่อย ด้วยการเลิกสนใจหรือสังเกตคนอื่นๆ และมาสังเกตตัวเราเองแทน เข้าใจมั้ยว่า เจ้ากิเลศตัวดี มันพยายามเบี่ยงเบนความสนใจในร่างกายที่มันอาศัยอยู่ ให้ไปสังเกตในร่างกายคนอื่นแทน
 
ไวรัส เปรียบเสมือน กิเลศ คนเราจะฆ่าไวรัสออกไปได้ ต้องหาตัวช่วย เช่น Anti-Virus สิ่งที่จะล้างมันได้ก็คือ การนั่งสมาธิ การทำจิตใจให้สงบ เพราะเหมือนเราเอาน้ำดับไฟ แทนที่จะเอาอารมณ์ร้อนดับไฟ เราเอาน้ำ ที่ส้มเปรียบเทียบ ดั่งการทำสมาธิดับไฟดีกว่า เพราะในชีวิตคนเรา เจอไฟอยู่เสมอๆ หากเราสามารถฆ่าไวรัสได้แค่ไม่กี่ตัว อีกหลายตัวก็ถูกพัฒนาให้แข็งแกร่ง และดื้อต่อ Anti-Virus สมาธิ นี้ เราก็ต้องเสริมพลังและความตั้งใจเข้าไปอีก อัพเดทพลังจากการที่เราสามารถที่จะกำจัดมันได้มาก่อนเข้าไปให้เยอะๆ จิตตั้งมั่นของเรา จะทำให้การกำจัดไวรัสในร่างกายเรานั้นเป็นผลดี
 
ใช่ค่ะ สำนวนของส้มอาจจะดูสับสน แต่พวกคุณต้องลองไปหาสถานที่ปฏิบัติธรรม ฝึกวิปัสสนา จริงๆ อย่าไปคาดหวังว่าจะต้องเจออะไร คาดหวังแต่ว่า คุณจะได้อะไรดีกว่า เพราะหากคุณกลัวแค่การ “นั่งสมาธิ” นานๆ แสดงว่าในชีวิตจริง คุณไม่มีความอดทนต่ออะไรเลย หากจะว่าเป็นการขี้ขลาดที่กลัวกะอีแค่การนั่งนานๆ ทำไมไม่ลองคิดดูบ้างว่า ทีตอนเรายืนนานๆบนรถเมล์ หรือที่ไหนก็ตาม เราอยากได้นั่งจะตาย
 
ขอบคุณที่การไปปฏิบัติธรรมในครั้งนี้ของส้ม ทำให้ส้มได้ค้นพบคำตอบที่สงสัยมานาน ขอบคุณที่ทำให้ส้มได้มิตรภาพดีๆ ขอบคุณที่ทำให้ส้มเจอสิ่งดีๆ และ เป็นบุญที่บังเอิญได้มา หากส้มไม่ได้มาแทนที่คนที่ยกเลิกไป วันเกิดส้มวันที่ 21 ธันวาคม ที่ผ่านมา คงจะไม่ได้ทำให้ส้มรู้สึกแตกต่างไปจากปีก่อนๆเลย
9 – 20 ธันวาคม 2552 สถานปฏิบัติธรรม ธรรมกาญจนา สังขละ กาญจนบุรี
ธัญญรัตน์  (Tanya)
 
6 มกราคม 2553
----------------------------------------------------------------------------------------
Links:
ศูนย์วิปัสสนากรรมฐาน สอนโดย ท่านอาจารย์ โกเอนก้า SN. GOENKA ในแนวทางของ อาจารย์ อูบาขิ่น สามารถเลือกสถานปฏิบัติธรรมได้ตามสะดวก ตั้งแต่ กรุงเทพฯ (แถวมีนบุรี) ขอนแก่น ปราณบุรี พิษณุโลก ลำพูน และ กาญจนบุรี และส่วนชั่วคราวที่ หาดใหญ่ ติดตามได้ที่เวปไซด์
http://www.thai.dhamma.org/
ขอบคุณเวปไซด์ OKNATION ที่มีส่วนให้เราได้รู้จักสถาบันก่อนได้เดินทางไปปฏิบัติธรรม และขอบคุณภาพบางภาพที่ส้มไม่มีโอกาสได้ถ่ายรูปให้ดู เนื่องจากไม่ได้ขออนุญาตการถ่ายภาพอาหารและห้องปฏิบัติธรรมไว้ล่วงหน้า
http://www.oknation.net/blog/ktu/2009/01/27/entry-1
 
 

 




in Thailand

ทริปปีใหม่ ตอนที่ 2 เที่ยวดอยขุนตาล เส้นแบ่งสองจังหวัด ลำพูน ลำปาง ผ่านสะพานขาวทาชมภู article
ทริปปีใหม่ ตอนที่ 1 ออกเดินทางมาลำพูน อาณาจักรหริภุญชัย article
ทริป ☼ Samui ☼ ตอนที่ 4 กลับบ้านค่ะ
ทริป ☼ Samui ☼ ตอนที่ 3 กิน ลม ชม วิว รอบเกาะสมุย
ทริป ☼ Samui ☼ ตอนที่ 2 ออกล่องเรือ ชมเกาะ
ทริป ☼ Samui ☼ ตอนที่ 1 ออกเดินทางจ้า article
พระราขวังดุสิต กับ มิวเซียมสยาม 2 article
พระราขวังดุสิต กับ มิวเซียมสยาม 1
18 ก.ค. 51 18 ก.ค. 51 ท่องเที่ยวตลาดสามชุก และ หมู่บ้านอนุรักษ์ควายไทย จ.สุพรรณบุรี
Trip to LAOs ตอน ออกเดินทาง
พระราชประวัติ และ พระกรณียกิจ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ
เมื่อสัตว์จร อยากดัง.......เยือนสมาคมพิทักษ์สัตว์แห่งประเทศไทย (October 2006) article
Hamster จ๋า.......(21 Oct 2006) article
Trip to LAO ตอน วันแรกที่ เวียงจันท์
Trip to LAO หลวงพระบาง ช่างไกลยิ่งนัก
อย่ามองข้ามของใกล้ตัว อุปกรณ์ป้องกันโจรชั้นดี



Prev1Next

Opinion No. 1 (152974)

กำลังหาข้อมูลการวิปัสสนา เลย search มาเจอ blog ของคุณส้ม 

ขอบคุณที่แชร์ให้นะคะ 

By yen Date 2014-03-31 13:18:44


Opinion No. 2 (173740)

 ด้วยความยินดีค่ะ คุณ yen :) 

By Somdiary Date 2017-03-04 18:09:16



Prev1Next


Opinion
Opinion *
By  *
E-Mail 
Don't Display E-mail


Copyright © 2010 All Rights Reserved.